Slumbook

Slumbook

Isang gabay sa paglalakbay mula sa nakaraang pilit hinalukay
Tag: True Story

Marahil ay pamilyar sa inyo kung ano ang isang "slumbook"? Sino ba naman ang hindi makakaalam nito? dahil halos lahat tayo ay nagsulat at nakiloko dito...Ito ay isang paraan upang makapangolekta ng mahahalagang personal na impormasyon tungkol sa isang tao...maging kaibigan man, kamag-anak o pati na rin ang iyong crush.

At kung ako ang tatanungin ay may isang katanungan sa slumbook na talagang hirap akong sagutin at iyon ay ang "What is your most embarrassing/unforgettable experience?" - dahil hindi ko alam kung akma pa bang sagutin ko ang tanong na ito dahil halos lahat ng nangyari sa buhay ko ay kung hindi embarrassing ay unforgettable ito!

Inilahad ni Bob Ong (manunulat) sa ilan sa kanyang mga naisulat sa libro ang mga hindi niya malilimutang mga kalokohan na nagawa nung siya ay nag-aaral pa lamang. Subalit sa tingin ko ay mas malala ang mga naging karanasan ko na sisikapin kong maalala at maisalaysay sa inyo sa abot ng aking makakaya, upang makapagbigay aliw sa inyo at makapagbigay kahihiyan sa akin...

What is your unforgettable experience?...
Marami...lahat...
Why?...
Shut up!...

Di ko talaga alam kung paano uumpisahan...dahil sa sobrang dami ay naghang na ang cerebral cortex ng utak ko.

Teka simulan natin nung nursery ako...

-Hindi ko makakalimutan ang titser kong ito dahil nung panahon na nagbawas ang aking kalikasan ay siya ang naghugas ng wetpaks ko...at dahil hindi kasama sa trabaho ang ganun ay gumamit siya ng plastic na pambigas bilang proteksyon sa kamay senyales ng pandidiri.

-Nauto ko rin ang kaklase kong lalake na kainin ang sarili niyang kulangot sa paniniwalang mapapasama rin siya sa Top 10 Honors.

-Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses na ako napagalitan ng titser sa harap ng klase mula nursery hanggang hayskul. Habang nanggagalaiti sa pagbibigay ng sermon at masasakit na salita ang titser ko sa akin ay siya namang baling ng aking atensyon sa pag-iisip sa aking crush sa kabilang section o di kaya ay abalang kinakabisado ang lyrics ng Bone Thugs.

-Madalas ko ring itapon ang mga test paper ko noong elementary sa basurahan kapag nakakakuha ako ng 85% pababa na score at ang tanging ipinapakita ko lang sa nanay ko ay iyong matataas.

-Ilang beses na rin ako naukaan/nagupitan ng buhok sa harap ng klase dahil sa katigasan ng ulo na hindi magpagupit dahil ako lang ang long hair habang ang iba ay syato ang mga buhok.

-Hindi ko alam ang ibig sabihin ng Flag Ceremony nung Highschool dahil minsan sa isang school year lang ako maka-attend nito.

-Napagalitan na ako ng Baranggay Chairman dahil pinaglalagyan ko ng maliliit na bato ang bintana ng bahay nila na hindi ko akalain na pagmamay-ari pala ng isang Chairman, dahil ang pakiramdam ko noon ay makakadagdag ito sa Aesthetic appeal ng kanilang bahay.

-Ilang beses na rin akong napagsarhan ng gate ng paaralan nung hayskul dahil lagi akong late at tinutuloy na lang sa pagka-cutting sa klase kahit na hindi sapat ang pera at siguradong pagka-gutom ang aking mapapala.

-Nasubukan ko na ring hindi magbayad sa karinderya sa gilid ng paaralan namin ng ilang beses kahit na mayroon naman akong pambayad at gusto lang masubukang mag-ala Palos kung makaka-puslit sa mainit na mata ng tindera.

Scenario 1: (sa klase)

Titser: (nagtanong ng pabiro)
Kaklase 1: (sumagot ng pabiro pero corny)
Ako: Booo!!! (malaki at pang-asar na boses)
(nagtawanan ang buong klase)
Titser: (panibagong tanong)
Kaklase 2: (sumagot ng pabiro pero corny ulit)
Ako: Booo!!! (ganun pa rin ang tono ng pang-aasar)
(nagtawanan ulit ang buong klase)
Titser: (huling tanong at ako ang tinawag sa pagkakataong ito)
Ako: (sumagot sa katanungan ng pabiro pero corny rin pala ang naibanat)

Buong klase: Boooooo!!!!!! (sabay-sabay at naglalakihang mga boses ang sumapak sa aking tenga at sabay nagtawanan pati ang titser)
Ako: (napaupo at tinanggap ng buong puso ang kahihiyan)


-Mangiyak-ngiyak din ang sinapit ko noong graduation namin sa CAT dahil ang section ko ang special battalion kaya puti ang suot namin at kakaiba sa lahat kaya kami ang nailagay sa unahan ng field. Isang malaking dagok sa buhay ko ang ma-late sa importanteng araw na yun dahil hindi ko malaman kung papaano ako sisingit sa linya at ang wala sa seremonyas ay hindi makicleared sa CAT. And the rest is history...patay kinabukasan...

Scenario 2: (sa klase - 3rd Periodical Examination)

Proctor: Ok class, pass your papers, finish or not finish!

Naipasa na ang lahat ng papel...nagbilang ang proctor, "Bakit kulang ng isa?!"...matagal na naghanap ang nagtatakang proctor habang naghehead count ang klase, at muling binilang ng proctor ang mga test papers. Wala nang nagawa ang proctor at nagbanta na lamang
na kung sino man ang hindi nagpasa ng kaisa-isang papel ay umamin na upang hindi na lumala ang sitwasyon...wala pa ring umamin na salarin.

Mabiliis na ang tibok ng puso ko dahil naipit nako sa sitwasyon.

Sinimulan ang pangalawang exam...

Nanigurado ang proctor at nagikot-ikot upang siyasatin ang bawat upuan ng estudyante. Nanlalagkit na ang pawis ko nung mga oras na iyon dahil anumang segundo ay si Kahihiyan na ang sasampal sa mukha ko.

Moment of truth...

Lumapit ang proctor sa mesa ko at tiningnan ang nagpatong-patong na papel...Pilit niyang hinuhugot ang isang papel na nakapailalim habang mariin ko namang pinipigilan na mahugot ito gamit ang aking hintuturo.

Pero muling nagtagumpay ang kabutihan laban sa kasamaan.

Pasigaw na nagtanong ang proctor...
Proctor: ano ibig sabihin nito?! magpaliwanag ka!

At eto ang lang ang tangi kong nasagot...
Ako: ay...naipit!

-Maraming beses na rin akong nagforge ng pirma sa mga test papers at assignments kapag ayokong ipakita ito sa nanay ko dahil mababa, kaya ako na lang ang nag-iimprovise. Ganun din sa pag peke ng pirma sa late log-in form sa opisina dahil sawa na akong mamaluktot sa kahihiyan habang pinagmamasdan ang nakasimangot na mukha ng aking mga manager at work force sa konsumisyon, ganun din sila...sawa na rin silang pumirma sa form ko.

Scenario 3: (sa paaralan -NSAT Day)
Excited akong gumising para sa NSAT noong araw na iyon dahil pakiramdam ko ay isa ako sa magta-top notch sa exam.

Habang papalapit ang jeep na aking sinasakyan sa paaralan, ay bigla akong kinabahan na sinamahan ng paglunok at pagpunas ng pawis sa noo sapagkat wala na akong naaaninag ni isang bakas na anino ng estudyante sa harap ng gate...

Ako: Shet! mukhang late na ako ng 5 minutes...nag-uumpisa na yata.

Habang papasok sa gate ay laking gulat ng sekyu ng paaralan sa akin...sabay tanong...

Sekyu: Oh?! san ka galing?!
Ako: mag-eexam po
Sekyu: kararating mo lang???
Ako: opo! nagsisimula na po ba? (nagsisismula na rin magdrum roll ang dibdib)
Sekyu: ay naku iho!!! kanina pang 6:30! patapos na ang exam...12:30 na!
Ako: ha?!! 6:30 ba??!

Tumigil ang mundo ko nung mga sandaling iyon, wala akong pakiramdam at maramdaman...at ang tanging alam ko lamang ay buhay pa ako at yari ako sa nanay ko pag-uwi.

Kinabukasan, natupad ang pangarap kong maging sikat dahil pinagusapan pala ako ng buong paaralan sapagkat ako lang ang hindi nakapag NSAT sa buong Metro Manila.


-Madalas paggapang ang pagpasok ko sa klase nung college na animoy nagkocombat training sa gubat.

-Lumusot na rin ako sa ilalim ng 10 wheeler truck para lang mag trip na muntik ko pang ikatodas dahil biglang umandar ito habang palusot pa lang ako.

-Nakaranas na rin ako ng matinding baldog sa ulo dahil nag baballet dancing ako habang suot-suot ang mukhang pang Mcdo na footrag.

-Hindi ko na mabilang kung ilang beses na ako nag-123 sa jeep kahit na may pamasahe naman ako at trip lang talaga ang nais.

-Pinag duck walk na rin ako paikot sa napaka lawak na campus ng unibersidad dahil sa sobrang pagka-late ko sa ROTC...at madalas ding mag ala-Rambo habang pasimpleng sumisingit sa pila ng battalion ko. Isa ako sa mga utak sa pagpaplano kung paano maka-puslit at makapag ober da bakod para lamang makatakas sa ROTC.

-Pinaghinalaan ko ang sarili ko, na ako ang salarin sa pagkakasunog ng isang building sa campus namin dahil sa pangenge alam nung 3rd day ko sa college. Ignorante kong pinihit ang isang gripo sa chemistry lab namin at dahil walang lumalabas na tubig sapagkat gas pala ang laman nito ay hinayaan ko na lang na nakabukas at hindi na muling isinara. Kinabukasan ay sikat na ang aming unibersidad sa TV Patrol, naging proud naman ako dahil paaralan ko yung nasusunog.

-Nakapagbigay na rin ako ng matinding konsumisyon sa Janitress ng kumpanyang pinapasukan ko dahil sa umaapaw na tubig mula sa bowl ng inidoro, sapagkat punong-puno ito ng nakabarang mga tissue matapos ko itong babuyin...(Warning: Explicit Content is Expected)...sabay eskapo...

Scenario 4: (sa isang panel job interview)

Interviewer: Lets say for example, all of us here are blind except from you,how would you describe a balloon without letting us touching it?

Nabigla ako sa tanong at matagal na nag-isip...
Dahil nakapirma na rin ako ng job offer sa ibang kumpanya ay hindi ko na rin sineryoso ang interview.

Ako: uhm...the balloon is like the planet earth, it is round or spherical that revolves around the solar system.
Interviewer: (kumontra si gaga) how can you describe it precisely, so that we can easily visualize it, remember we're blind since birth...
Ako: (umusok ang ilong ako sabay bulong sa sarili..."tangina naman pahirap") uhmmm...(blangko talaga ang utak ko nung mga sandaling yon) sabay hirit...
well for the boys...they can touch their...you know!...(nakangiti na pakiramdam na nakukuha na rin ng interviewer ang gusto kong sabihin)
Interviewer: you know what?! i dont know!
Ako: uhmm...you know...their testes (pahina na sinabi habang nakangisi)
Interviewer: their what?!!!
Ako: well, for the boys they can touch their balls...and for the ladies they can touch their breasts.

Nakita ko ang facial expression ng kasama kong nag-aapply na parang nagsasabing..."naku po! patay na..."

Interviewer: are you really like that?!
Ako: not really...sometimes...

Sa pitong nag-apply na ininterview...isa lang ang hindi natanggap.

Pagkatapos lang nun, ay napansin ko na lahat pala ng kasama kong lalake ay puro kalbo, na imbes na itlog ang ihalintulad ko sa lobo ay bakit hindi ko naisip ang kanilang mga ulo.

Hindi ko lubos maisip hanggang sa mga sandaling sinusulat ko ang article na ito kung bakit yon ang naisagot ko sa antipatikang interviewer...marahil ay para balang araw ay maisama ko ang karanasan na iyon sa mga article na sinusulat ko.



Sa kagustuhan ko mang ikwento sa inyo ang lahat ng mga kalokohan ko ay hindi na rin kakayanin ng utak ko dahil masyado silang marami. Kaya sa tuwing magsasagot ako sa slumbook sa katanungang "What is your most unforgettable experience?" ang sinasagot ko na lamang ay - "I forgot".

Moral lesson: Wala!...HUWAG NIYO AKONG TULARAN!...'yon ang moral lesson.

Calibrate by Limango

Calibrate by Limango

(Originally Tara Lets by Imago)
Tag: Barbers


Chorus:

Calibrate cali cali calibrate!
Di ka niya ipapasa...wooh!
Calibrate cali cali calibrate!
Di ka niya ipapasa


I.
Wag kang mabibigla kung umeecho na siya,
wag kang mapipikon biglang napili ka lang
wag kang tumawa, binabarge ka na ng Gaga!

Mabilis ang tibok, may kutob at kaba,
kung nababanas 'wag kang magmumura
pero 'wag mong pigilan, mag-mute ka kung kaylangan!

(Repeat Chorus)


II.
At kung ginago ka na, anong hinihintay mo?
Ihanda ang kamay, sa Avaya ilagay...
'wag ng pagisipan, i-release mo ng biglaan!

Pagnilapitan ka na, ng QA mo na gulat,
pagagalitan ka niya, 'wag ka nang sumabat
dahil mayrong sorpresa, may Memo nang kasama!

(Repeat Chorus 2x then fade)

Attention: Sa lahat ng call center sa buong Pilipinas, minumungkahi kong gamitin ninyo ang kantang ito at patugtugin pag-oras ng calibration upang ang mga agents ay ganahang magcalls at hindi makagawa ng anumang bahid ng kasalanan.

Maraming Salamat Po!

Panawagan kay Inday

Panawagan kay Inday

Tag: Barbers


Isang panawagan kay Inday upang magbigay sigla kay Dodong walang buhay:

Lubos ko pong ikinagagalak na makita at makilala ang sinumang babae basta siya ay nasa wastong taong gulang lamang, may magandang pangangatawan at pisikal na kaanyuan, wala pang pananagutan o asawa, ligtas sa anumang sakit o karamdaman, may experience o wala at higit sa lahat walang criminal record.

Mga tungkulin:
Umupo
Tumayo
Humiga
Dumapa
Tumagilid
Tumihaya
Lumuhod

Mga skills/characteristics na kakailanganin:
Magaling sa Rotation
Magaling Lumunok
Magaling Sumubo
Matagal ang Endurance
Flexible ang Katawan
Hindi Maingay
Malinis at Mabango

Maari po kayong magsubmit ng inyong pangalan, address, contact number at lagda sa isang maliit na papel at ihulog sa aming Drop Box. Mag-attach lamang po kayo ng pinaka latest na medical certificate mula sa health center ng inyong baranggay at police clearance sa inyong presinto.

Maari din po kayong mag walk-in sa aming opisina upang mas mapabilis ang proseso ng pag-aaply. Huwag niyo pong kalimutang magdala ng sabon at pamunas.

Ang papalaring makapasa ay makakatanggap ng 1500php worth of pills na pampigil at 5000php Managers Check pamparaspa.

SALAMAT PO!

Layas Tayo! by Virus Artists

Layas Tayo! by Virus Artists

(Originally Biyahe Tayo! by Various Artists -WOW Philippines)
Tag: Barbers


I.
Ikaw ba'y nanghuhuthot, nangingikil, nananakot? Ikaw ba'y napapagod araw-gabi'y puro kadyot. Buhay mo ba'y walang saysay? palamunin, isang tambay. Bawat araw ba'y pareho, meron pa bang pagbabago?

Chorus:

Tara na takas tayo! Isama ang pamilya, barkada at buong tropa para solve na ang problema. Halika layas tayo! ng hindi makita ang pangit na Pilipinas, nakakainis ang Pilipino!

II.
Napasyal ka na ba sa eskinita ng Ermita?, sa mga sulok kanto ng Tundo, mga kalsada ng Binondo, namasdan mo na ba ang mga pusher sa Luneta?, maruming kanal, mapanghing balon, bitch na nagkalat sa La Union.

Chorus:

Tara na layas tayo! upang hindi matamo, pag-aaway at sisihan mula sa mga kababayan. Halika layas tayo! ng hindi makita ang pangit na PIlipinas, nakakainis ang PIlipino!

Rap:
From city to city, 7000 and a hundred trash islas sa mabahong Pilipinas. Luzon, Visayas, Mindanao...wag niyong puntahan, maging dayuhan sa ating sariling bayan!

II.
Nasubukan mo na bang mag-raket sa Baclaran?...Kumain na ng isaw, ang siopao laman meow. Natikman mo na ba tokneneng ng Divisoria?, paang ihaw, sago't gulaman na di alam ang pinanggalingan.

Chorus:

Tara na Layas Tayo! ng makaiwas kahit pa'no, sa kahihiyan na aabutin ng ating kapwa Pilipino. Halika Layas Tayo! ng hindi makita ang dungis ng PIlipinas...nakakainis ang Pilipino!

Bridge:
Nakiisa ka na ba sa mga riot sa EDSA?, sa Moriones may saksakan, at nakawan sa may Caloocan. Tumirik ka na ba sa binabaha na Marikina?, nadukutan sa may Recto, naharang sa Baseco!

Repeat Chorus 2 & 3...

Halika Layas Tayo!...(fade)

Disclaimer: Ang manunulat po ay isang tunay na Pilipino, isinilang at lumaki sa sariling bayan. Hindi po nito intensyong sirain at alipustahin ang Lupang Sinilangan bagkus ay para sa katuwaan lamang at bunga ng malikot at gago nyang imahinasyon. Opo, tama po ang nabasa ninyo...gago po ang sumulat nito. GAGO! GAGO! GAGO!

Codename: Shaider

Codename: Shaider

Tag: True story

Nagkakamali ka kaibigan, hindi tungkol kay shaider ang ating pag-uusapan ngayon. Ito ay tungkol sa mga paborito nating bansagan ng codename...ang ating mga titser!

Nursery pa lang hanggang sa ako ay makatapos ng kolehiyo ay pasimuno na lagi ako sa pagbansag sa mga paborito kong pagtripan - ang mga guro. Maraming klase at uri ng pagbabansag sa isang titser...Maari kang magbansag gamit ang kanyang apelyido, konting dagdag, konting retoke sa pangalan...Presto! may bago na naman kayong libangan kinabukasan sa klase. Maari din naman sa kanyang pag-uugali, pagkilos at kung papaano siya makitungo sa kanyang mga estudyante. At ang pinaka-paborito kong paraan ng pagbabansag sa isang titser ay ang pagbansag gamit ang kanyang pisikal na kaanyuan, o kung sino man ang kamukha niyang karakter maging sa pelikula man, maimpluwensyang personalidad o pati na rin cartoon character.

Wag na nating patagalin at alam kong gusto mo nang masampulan ng mga binansag ko sa mga titser ko nung ako ay nag-aaral pa lamang.

Noong ako ay elementary, eto ang ilan sa mga napagtripan...

Sr. Lee a.k.a "Sister Tuli" - isang matabang madre na school prinicipal ng paaralan at mahilig sa contribution at gift offering ng mga canned goods at minsan ko nang pinagdudahan kung siya ba lahat lumalaklak ng mga de lata.

Dr. Lao a.k.a "Dr. Lawlaw/ Dr. Hilaw" -isang mabait na school dentist at may lahing intsik, madilaw ang ngipin kaya pwede rin nating syang tawaging "Dr. Dilaw".

Ms. Cabling a.k.a "Ms. Kambing" - adviser ko nung grade 5 na ginawa akong cleaner of the month dahil nahuli akong nag aala-body dancer sa harap ng klase.

Ms. Dagala a.k.a "Ms. Dalaga" - di ko sya titser pero crush ko siya kasi sexy at maganda, tamang -tama lang sa kanya ang bansag ko.

Ms. Manio a.k.a " Ms. Banyo" - adviser ko nung grade 6 at crush na crush ko rin at madalas abangan kung anong seksing damit ang isusuot kinabukasan.

Mrs. Samonte a.k.a "Mrs. Kamote" - isang matandang menopause na music teacher na walang alam kung hindi magturo ng DoReMi sabay hithit ng parang flute na bilog na di ko alam ang tawag at pinaghinalaan kong paraan niya yun para makhithit ng marijuana.

Ms. Monterorso a.k.a " Ms. Montesuso" - isang grade 5 science teacher na maalindog ang dating...Grrrrr!

Mrs. Sablan a.k.a "Mrs. Sablay" - Prefect at Christian Living teacher namin na mas mahaba pa mag-homily kay Pope John Paul kung maglecture ng values.

Sir Clacio a.k.a " Sir Ciocla/Siokla, Sir Claciomodo" - English at Reading titser ko nung grade 6 na siya ring humahawak sa Boyscout Club pero pinagusapang syoke at madalas manuntok sa braso at tagiliran ng mga kalalakihan kung nakagawa ng kalokohan. Hindi ko na mabilang kung ilang suntok ang inabot ko sa hayop na to...pero di kinalaunan ay nakasundo at naging kaibigan.

Mabait naman akong estudyante, tahimik, nasa dulo lang ng klase palagi nakapuwesto hanggang sa mag-college. Masipag mag-aral at laging nasa Honor Roll. Pero isa lang ang hindi ko maiwas-iwasan...ang madalas na mapagalitan at maging sikat sa klase dahil masyado akong makontra noon sa mga sagot ng kaklase ko at guro, pilosopo at pag gumawa ng kalokohan ay talagang malulunok ang sariling lalamunan sa kahihiyan dahil sa hindi na madrowing na pagmumukha ng galit na galit at nanggagalaiti kong titser.

At yan ang ikekwento ko sa susunod kong article na pinamagatang "Slumbook" (abangan...).

Medyo hindi ko na matandaan ang mga apelyido ng mga titser ko nung ako'y nag high school dahil ang hilig ko na noon ay ang pag naname face o ang mas hay-tek kong tawag nung college na "Stars tracks".

Eto ang ilan sa mga halimbawa...

Codename: Jograd - titser ko na babae nung 4th year hayskul ako sa Physics na kamukha ni Jograd (yung artista na komedyante nung dekada 90), ito ang klase ng titser na sundin mo lang ang gusto niya na sumali ka sa Science poster/slogan contest ay siguradong makaka survive ka na sa buong taon...Ako yun! kaya madaming nainggit sa akin kasi hindi na nga ako pumapasok sa klase niya ay mataas pa rin ang grado ko samantalang sila ay naghihikahos sa pagsagot ng pahirap na physics.

Codename: Delia Atay-atayan - Adviser/Math titser ko nung 4th year sa hayskul na kamukha naman ni Delia atay-atayan nung kapanahunan pa nila John and Marsha. Ang adviser ko na inubos ang 40 minuto ng buong subject para magsermon sakin dahil sa ako lang ang hindi nakapag NSAT sa buong metro manila. (bakit?-abangan sa susunod kong article na "Slumbook")

Codename: Penguin - isang values teacher na babae na kamukha ni penguin na ginanapan ni Danny de Vito sa pelikulang Batman Returns, na akala mo perpektong tao kung magsalita, kaya madalas akong mag cutting sa klase niya para maglaro na lang ng counter strike.

Codename: Mr. Bean - isang mabait, matalino at kagalang-galang na professor ng English 1 na female version ni Mr. Bean dahil kahawig niya to...pero sisiw lang sakin ang utuin siya at maki pag high five sa harap ng buong klase.

Codename: Metring David - Isang babaeng propesor sa Physics 2 na madalas kong pasukan ng late at paggapang kung pumasok sa klase. Kung kilala niyo si Metring David na isang beteranang komedyanteng aktres na madalas gumanap na katulong sa pelikula, kamukha niya yon!. Isang teacher na magbibigay ng imposibleng sagutin na tanong habang siya ay abalang makikipag-usap sa celfone niyang Nokia 5110, na di malaman kung asawa niya ba yun o kabit. Madalas akong magvolunteer na bumili ng 500 pesos Smart prepaid card para makatakas sa klase niya at maalala sa bigayan ng class card.

Minsan sa kabatuhan, kung anu-ano na ang naiisip ko, nabuo ko nga ang buong cast ng Super Mario Bros., at take note talagang kamukha nila ang mga character, na kung may picture lang ako nila kahit 1x1 lang ay ipopost ko dito sa article na to, pero hindi ko na babanggitin ang kanilang mga pangalan dahil sigurado ay hindi mo naman kilala ang mga ito.

And here's the main casts:

Mario - Dean ng College of Education na kung ngumiti ay kamukha ni Santa Claus pero pag nagalit ay kamukha si Santanas.

Luigi - Instructor ko sa Mechanical Drawing 3 na mukhang hindi pinapalamon at pinapasweldo ng unibersidad.

Princess - Instructor ko sa Shop 7, di talaga kamukha ni princess pero no choice na, siya lang ang medyo matino ang itsura na instructor sa college namin.

Koopah - Instructor ng Industrial Arts na kamukha rin ni Joaquin Fajardo ( yung artista dati na madalas gumanap bilang si Buwaya).

Kabute (yung alalay ni princess) - propesor na bading sa psychology

Unggoy na may shell ng pagong (yung namumukol ng boomerang na mukhang jackstone) - instructor ng computer

Duck na may shell ng pagong - pumalit na bagong Dean ng College namin na parang laging sa ballroom ang destinasyon, dahil laging nagmamadaling umalis ng office nya at sa klase namin at mapapansing laging may suot na padding ang balikat.

Ulap na nakangiti (yung namumukol ng kalaban mula sa itaas) - titser ko sa guidance and counseling.

Madalas din pag wala akong magawa ay kasama kong magstars tracks ang isa ko pang kaibigan na makulit, sa loob ng buong campus. At buong pagmamalaki namin sa aming campus dahil ito ay napapaligiran ng mga sikat at beteranong mga komedyanteng pilipino...minsan nga may import pa...eto ang ilan sa mga karakter na talagang hindi ko makakalimutan.

May kamukha ni:

Babalu
Joey de Leon
Rene Requiestas
Tintoy
Nova Villa
Tiya Pusit
Bernardo Bernardo
Mang Tomas ng Home along
Nguso ng Home along
Kuhol
Pugak and Tugak
Tatlong Pugo
Ben tisoy
Kachupoy
Norman Black
Cheechay
Bella Flores
Zoraida

At marami pang iba...

Minsan may mga hindi malilimutang special appearances pa...

Monstar Void - Yung pinakamatangkad na Monster na kalaban ni Michael Jordan sa Space Jam

Jack Jeebs - Yung lalakeng laging binabaril ni Agent K na si Tommy Lee Jones sa MIB sa ulo na lagi rin namang bumabalik sa dating anyo pagkatapos nitong pumutok.

*Marahil siguro ito ang dahilan kung bakit nangyare ang isang bagay na kahit sa panaginip ay hindi ko ginustong maging, dahil sa mga karanasan ko sa paaralan...subalit sa kasamaang palad ay ito ang aking naging kapalaran...ang maging...isang TEACHER!

Disclaimer: Ang lahat ng pangalang nabanggit na nabansagan ay walang halong personal na galit at pawang katuwaan lamang. Ito'y likha lamang ng malikot at gago kong imahinasyon at hindi intensyong manakit ng kapwa...kung baga...Walang personalan, trabaho lang.

Pilipino ka ba?...Pardon?...Never mind...Leche!

Pilipino ka ba?...Pardon?...Never mind...Leche!

Tag: True Story

Sinasabi nila na ang English ay ang Universal Language. May kasabihan pa ngang "Speak English for Global Competitiveness”. Well, in reality totoo naman talga dahil sa panahon ngayon communication ang isa sa mahalagang factor sa pag-asenso. Dapat matuto kang makisalamuha at makipag-usap sa ibat-ibang klase ng tao para lumawak ang iyong ekspiryensya at kaalaman sa mga bagay-bagay. Hindi ka rin agad-agad matatanggap sa isang kumpanya kung ang istilo ng pag-iingles mo ay mala-Jimmy Santos ang dating. At siguradong lalamunin mo ang sarili mo sa kahihiyan habang nasa harap ka ng mga kaklase mong mapanlait kung tumingin at pabulong na nagtatawanan dahil hindi mo na namalayang isang minuto ka na palang hindi nagsasalita, kasi pinapadescribe sayo ng titser mo ang sarili mo sa English in 2 minutes, at ang tanging nabanggit mo lang ay…maaaay….neeeym….iiiiissss….Jimmy Santos,…aaayyymm....12 yiiiirrrss….ooolllldd……aaaahhhmm….aahhmm…….. ……(nag-iisip habang nakatirik ang mga mata sa kisame at nagsasalitang mag-isa na parang tanga)

Pero kung iisipin, ang pagkabihasa ba sa paggamit ng wikang banyaga ang solusyon para umasenso at umangat ang ekonomiya ng isang bansa? Ano ang epekto nito sa pangkaraniwang mamamayan na abala sa paghahanap-buhay upang may ipangtawid gutom ang malnourished nilang mga anak?

Bakit ang mga karatig bansa natin sa Asya, na matagumpay na naiangat ang ekonomiya ng kani-kanilang bansa ng hindi binibigyan ng mabigat na prayoridad ang paggamit ng wikang ingles, tulad na lamang ng Japan, Singapore, Korea, atbp. ?

Isa ba itong insulto sa lahing Pilipino o sa gobyernong namamahala dito? Naturingan tayong 3^rd largest English speaking country in the world (hindi na ako updated dahil humahabol na sa listahan ang ibang bansa tulad ng China) pero nasaan tayo ngayon? Kasama tayo sa mga nangungulelat bilang pinakamahirap at corrupt na bansa sa buong mundo! Hindi ako aktibista o miyembro ng NPA, o kasama sa tribu ni tasaday…isa lamang akong ordinaryong mamamayan na nakakakita sa ganitong maliliit na problema pero maaring maging matinding sakit ng lipunan.

Saan na napunta ang famous line ng ating pambansang bayani na “Ang hindi magmahal sa sariling wika ay higit pa sa mabaho at malansang isda”, in English “Eeeew!”…dahil naniniwala ako na kahit ipinanganak ka sa sariling lupa at wikang Filipino ang ginagamit mo sa pang-araw araw, hindi nangangahulugang ikaw ay bihasa na sa paggamit nito at nagagamit mo ito ng maayos, minsan sumasablay din…

Ikaw naniniwala ka ba? Pilipino ka ba?...Pardon?...Never mind!...Leche!

Eto ang ilan sa mga halimbawa na ayon sa tunay na buhay na aking personal na naranasan…

Eksena 1: (sa trabaho)

Katrabaho: hoy seph! sandali lang ako, pakibantayan naman ung post ko ha!

Ako: ha bakit?!

Katrabaho: CR ako!

Ako: ha?! (sabay takip ng ilong) sige lumayas ka na! at baka mai-flush pa kita!

Eksena 2: (sa canteen)

Kaklase: tara bili na tayo!

Ako: ok!

Kaklase: ako Hotdog!

Ako: ano?!

Kaklase: basta ako Hotdog!

Ako: hotdog ka?! Kelan pa? kelan ka naman babalik sa pagiging tao?

Eksena 3: (sa computer shop)

Nasalubong ko ang isang kaibigan na lumabas ng computer shop malapit sa amin…

Kaibigan: uy! pare san ka galing?

Ako: sa trabaho bakit? pauwi na…ikaw san ka galling?

Kaibigan: sa computer

Ako: ah ganun ba…sige uwi nako baka ma-print pa kita sa cocomban! (coupon bond)

Eksena 4: (sa bahay)

Mommy: Zeus, punasan mo nga ng pawis yung kapatid mo, kawawa naman…

Ako: (tamad na sumunod sa utos at lumapit sa kapatid, sabay nilapit ang ulo ng kapatid at pinahid ang ulo sa pawisan na dibdib)

Kapatid: mommy!!!

Mommy: ANONG GINAWA MO!

Ako: (tumatawang sumagot sa ina) sabi mo punasan ko ng pawis?!!!

Subalit, kahit ako ay hindi nakaligtas mabiktima ng maling paggamit ng mga salita…pero yung sa akin kakaiba…mas malala!

Eksena 5: (sa private pool –Inihaw na Bangus”)

Ako: ate paabot naman nung isda…

Ate: alin dyan?

Ako: yung Iningaw na Bahus

Ate: Iningaw na Bahus? (sabay tawang pang-asar) o, eto na iningaw na bahus!

Eksena 6: (sa isang call center- “Date of Birth”)

Ako: Sir before we proceed, I just need to verify your address…

Customer: 459 Simon St. Sampaloc, Manila

Ako: thank you! And how about your dirth of bate?

Customer: ha?!!! Anong dirth of bate?!

Ako: (sabay mute sa telepono at walang humpay na tumawa…narinig pala ng katabi ko kaya naki tawa na rin)

Adventure of James Band (Operation pagpag-wagwag 7-11)

Adventure of James Band (Operation pagpag-wagwag 7-11)

Tag: True Story

James Band? wrong spelling ba ko? hindi...band short for "banda" (as if you're looking for a place, you know?!) teteng! kaylangan pang englishen eh!

Nangyari to uwian pagkatapos ng eskwela, huwebes, mga 4:30 ng hapon, 2nd year..teka 1st year lang pala ako nun. Sa eskwelehan ko dahil private, oras na maubos ang estudyante ay sinasara na ang lahat ng gate ng buong paaralan. At dahil minamalas ako nung araw na iyon, naging pasaway si testosterone at gustong dumura ng alaga kong si Tweety bird (syempre bata pa ako noon) pero nung college nako, lumaki na siya naging si Big bird at sa kasalukuyan siya ngaun si Mulawin, yun ay kung galit siya dahil nakita nya si Ravena pero pag mahinahon naman siya ay bumabalik siya sa pagiging Pokemon.

Shit! wala ng bukas na gate, ihing-ihi nako! nag-ala James Band ako at pinagana ang isip kung saang banda may hinayupak na CR...hindi rin naman kasi pwede sa gilid-gilid dahil maraming tao nung hapon na un.
Yes! parang cartoons na may biglang nag pop-up na bumbilya sa tuktok ng ulo ko...nagmadali akong tumakbo sa naisip na destinasyon. Bawat segundo'y mahalaga pero syempre hinay-hinay lang at alalay sa paglalakad at baka pag nausog at magka-leak ang tubo ay magkanda leche na, dahil mahirap ng pigilan to.

Sa likod ng Simbahan! (yun ang simbahan ng paaralan namin), biglang umurong ang ihi ko habang papasok sa CR dahil katabi nito ay isang maliit na sementeryo kung saan inililibing ang mga namatay na pari at mga nagsisilbi dito. Magdidilim na at kritikal na rin ang kalagayan ng mga ugat ng alaga kong si tweety, pakiramdam ko nakapasok ako sa time space warp ni Fuma Lehar. Hindi ko alam kung namumutla ako dahil sa takot na baka may huminga sa batok ko o dahil pagod nakong magpigil ng ihi...

Lakad uli ako ng mabilis papalabas ng eskwelahan habang lumulunok ng malagkit kong laway at nakahawak sa pundya ng pantalon. Hindi uso ang CR sa mga fastfood dun samin. Alam ko na!, sa Tayuman Center (isang mini-mall sa harap ng school) sa 3rd floor! malapit sa peborit kong videohan! Yes!...di lingid sa kaalaman ko ang sitwasyon ng nasabing banyo, pero titiisin ko na lang humithit ng nakaka-aning na panghe ng inidoro kesa naman makipagsapalarang maka-engkwentro ang mga maligno sa simbahan.

Salamat sa Technology at may elevator ang mini-mall, medyo mabagal ang elevator kaya ang tanging nagawa ko na lang ay ang isandal ang pawisan kong noo sa harap ng control panel ng elevator. Alam ko sa mga panahong iyon na anumang segundo ay bubulwak na ang malakas na agos ng ihi na pwede nang pampatay ng siga...nakarating nako sa banyo! walang dalawang -isip ay ibinaba ko ang zipper at handa ng ilabas ang pagod ng magpigil na alaga...parang matrix ang pakiramdam ko nun, alam ko na sa isang palyadong kilos ay malilintikan ako...at nangyari nga!...hindi ko nailabas ng lubusan si tweety at tuluyan ng umagos ang Pasig River sa itim kong pantalon. Nung oras na yon ay naniwala ako sa kasabihang "Bahala na bukas...", gusto ko man syang pigilin ay kusa itong nagpahayag ng kanyang kalayaan...para akong sanggol na nakatikim ng masarap na hele mula sa aking ina....Woooooossshhhh!....

Naubos din ang lintik! ngayon pano na?!

Mission: Operation Hugas Lansa

Dali dali kong inangat ang isang binti ko sa washing area ng CR ng sa gayon kahit papaano ay mabawasan ang panghi ng aking pantalon, ganun din ang ginawa ko sa kabilang binti at syempre sa gitna...basang-basa ako...piniga ko ang pantalon ko habang suot-suot ito...naisip ko na hindi ako pepwedeng sumakay ng jeep na basa dahil mapapansin ito ng katabi, mas mamalasin ka kung kaklase mo pa ang makakasakay mo...Isip...Isip...Yun!

Dali-dali akong bumaba palabas ng mall para dumeretso sa 7-11...Malamig!...giniginaw ako!....brrrrrrrr....lahat na yata ng parte ng katawan ko basa dahil na rin sa pawis kaya siguro ganun na lang katindi ang panginginig ng buo kong katawan.

Mission: Operation pagpag-wagwag

Kaylangan kong magtagal doon ng kahit 30 minuto lang, at dahil limitado lang ang baon ko, wala nakong pera pambili kahit mani man lang masabi lang na customer ako, dahil ang natitira kong pera ay para sa pamasahe na lang. Bigla ko tuloy naisip , totoo kayang may hidden camera dito?...lakad dito...lakad doon, punta sa dairy section, sa beverages, sa mga potato chips, sa accessories, at pang huli sa salukan ng slurpee. Tangina! basa pa rin... medyo swerte na rin ako nung araw na un dahil biglang nagpatugtog ang Dj ng radyo ng masayang kanta ("Bye Bye Bye" ng Nsync yata yun kung naaalala ko pa)

Sinamantala ko ang tugtog at sumabay sa beat habang kumo choreo sa pag-pagpag at pag-wagwag ng pantalon...paulit-ulit...hanggang sa natapos na ang kanta. Muli kong kinapa ang pantalon ko...thank you Lord! sabi ko, medyo tuyo na...pwede na rin. Sabay labas ng 7-11 at sabik ng makauwe dahil sa gutom at kahihiyang inabot.

Sa harap ako ng jeep sumakay, bandang labas dahil may aleng nauna sakin...akala ko ay nasa panig ko na ang kapayapaan ng isip...nang biglang uminit ang mga binti ko at unti-unting sumingaw mula sa pantalon at naglabas ng mapanghing amoy!...patay malisya...parang napansin na ni ate, dahil nakita kong medyo sumisinghot-singhot ang ilong nya gamit ang mga mata ko na parang nangongopya kung tumingin...

it's now or never!

Sa takot na mahusgahan, ay agad kong isinandal ang aking ulo sa gilid ng jeep at nagtulug-tulugan!

"Meron Meron Linta"

"Meron Meron Linta"

(Originally Leron Leron Sinta)

Tag: True story

Meron meron linta
Nagtago ka na ba?
Pagkat andyan na sya,
Hinahunting ka na!
Hahuntingin ka niya,
Kahit san magpunta.
Kahit mag-CR ka,
Nakasunod na siya!

Pag-araw ng sweldo
I-separate mo na,
Ang pang McDo nila
Naka-ready na ba?
Dahil sa kung hindi,
Ay mayayari ka!
Bebentahan ka niya
Ng saging o mangga!

Ang aming Proteksyon
masyadong mabilis
sa pangongoleksyon
hindi nagmimintis,
at kung makaligtas
yari ka sa lunes,
di ka tatantanan
parang Mike Enriquez !

-----------------------------------------------------------------------------------
Ang siste:

Kung baga sa pelikula, eto ang sequel ng buhay na sinapit ko sa babaeng nabanggit sa unang kwento...kinanta mo ba? kinanta mo eh?! kasi kung hindi mo alam ang tono ng leron leron sinta ay mapapaniwala mo ako na pwede kang tumuntong ng highschool at college nang hindi dumadaan ng elementary.

Alam mo ba na sa sampung tao na pinagbasa ko ng kantang ito, siyam ang nagsabing "Oo" kinanta daw nila, isa lang ang nag-traydor sa maamo kong tanong...di raw siya marunong magbasa! Intsik pala ang gago!...Malay ko ba na instik ang mukhang tindero ng fishbol na un.

Ano ang nauna itlog o manok? Ako ang tatapos!

Ano ang nauna itlog o manok? Ako ang tatapos!

Tag: Barbers

Panahon pa yata nila Asyong Daldal at Huseng Sisiw, ang issue sa kung ano ba talaga ang nauna itlog o manok? bata, matanda, babae, lalake, bakla, tomboy, mahirap, mayaman, lasinggero, manyak, adik, tanga, mukhang tanga, loko-loko at nagpapaloko...lahat na sila nagtalo!

Sabi nila itlog daw ang nauna ayon sa science, kasi naniniwala sila na ang lahat ay dumadaan sa isang proseso o transpormasyon na tinatawag na metamorphosis. Mula sa itlog, ito ay mapipisa at lalabas ang isang sisiw at pagtagal ay magiging manok.

Ang iba naman ay sinasabi na nauna ang manok dahil ito ay likha ni Bathala at nilagay sila sa mundo bilang isang manok na...sabagay may punto rin sila kasi kung ikaw si eba o adan, hihintayin mo pa bang mapisak ang itlog at lumaki ang sisiw para lang makakain ng inihaw na manok? matitiis mo bang kumain ng isdang kasing liit ng dilis? Saan manggagaling ang mga kabayo, kalabaw, baka, baboy atbp.? sa lupa? ano yun kabute?

Pero sa totoo lang wala naman talaga akong pakialam kung ano ang nauna, itlog o manok? pati ba naman ako? makikiloko pa dyan sa tanong na yan na ilang henerasyon na ang pinagdaanan?

Ewan ko nga kung bakit nasingit ko pa tong article na 'to, humaba pa tuloy ang sinulat ko at di ko masingit singit yung nag-iisang punchline na gustong-gusto ko ng banggitin sa umpisa pa lng!

OK sige para matapos lang, ako ang tatapos!
Ano ba talaga ang nauna? Itlog o Manok?

Sagot: Wala sa dalawa! ang nauna...BUHOK!

"Tinda" by Kamizaging

"Tinda" by Kamizaging

(Originally Narda by Kamikazee)

Tag: True story

I.

Tila di ko na nadamang, nilapag ang saging,
ako'y napailing sa dalaga na kilabot ng opisina.
Mapapansin mo syang naglalako ng paninda nya,
may kasama pa sya na isa, Ingat ka baka mahiritan ka!

Chorus:
Saging na nananawagan, baka sakaling gusto mong tikman.
Paninda nya na sapilitan, sa kanta ko na lang idadaan.
Nag-aabang ang saging, sa mga agents nagroroving...
Sa likod mo mag-ingat ka, andyan na ang tindera!

II.

Ang dami nyang dala na saging, lagi syang may isang piling
kung takot sa kanya, babayaran mo na lang...
Mapapansin mo sya na may bilaong dala-dala, kanin, ulam,
may sago pa, may pag-asa bang maiwasan siya?!

Chorus:
Saging na nananawagan, baka sakaling napakikinggan...
Kung di mo kayang isang bayaran, sa hulugan na lang niya idadaan. Nangbibigla ang hirit, likod ng keyboard niya sinisingit,
Sa likod mo andyan na sya, ang bwiset na tindera!

Tatalon na lang ako sa bangin, para di nya ko masingil
ito ang tanging paraan para malagpasan...
Darating kaya? pagkat ako'y namumutla,
Kung naharang ka na nila, paano na kaya?

Chorus:

Saging na nananawagan, hindi pepwedeng di ka nya bigyan
Kung busog ka na sa isa, bibigyan ka pa ng pangalawa!
Nag-aalok sya kahit, naduduwal na pinipilit !
Sa likod mo mag-ingat ka, andyan na ang tindera!

Nag-aalok sya kahit, naduduwal na pinipilit ! Sa likod mo andyan na sya, ang bwiset na tindera!

------------------------------------------------------------------------------------

Ang siste:

Ito ay isang awiting nasulat ko noong ako ay panandaliang nagtrabaho sa isang call center sa ortigas. Alam naman nating lahat na ang matatagal na sa kumpanya ang syang maghahari at sa kasamaang palad ay isa ako sa isang batch ng mga baguhan at mukhang timawa habang pinagsasama ang pagka amaze at pag kanerbyos sa mga nakikitang bago sa napasukang hay-tek na mundo. At dahil dun ay sinamantala nitong isang pasaway at makulit na dalagang ka empleyado namin na mag-asal sugo at gatasan ang mga kawawang kalalakihan. Pero para nga namang hindi magmukhang garapal ay di kinalaunan ay naisip ni sugo na magtinda na lamang ng sari sari store sa loob ng opisina...Marami syang tinda pero ang pinaka 'd best kong paninda niya ay ang cheese sandwhich! Masarap sya! lasap na lasap mo ang pagkakatimpla ng panadero sa ginawa niyang tinapay kaso nagmukha akong si Nicolas Cage sa pelikulang "National Treasure" sa paghahanap at pag-asang malalasap ko ang treasure na gawa sa gatas.

Dahan-dahan kong binuklat na parang nagpipinta ng bagong bunot na baraha sa pasugalan ang pagitan ng dalawang tinapay...parang nag stop dance ang mga mata ko ng 2.3 segundo! Di ko maarok kung kinulayan ba ng water color na yellow ung dalawang pisngi ng tinapay o yun na mismo yung hinahanap kong treasure sa halagang 25 pesos! Namputcha! Manipis pa sa balat ng kambing ang palaman na keso...Pakiramdam ko nung mga oras na yon, para akong isang bata na inagawan ng lobo ng kapwa bata...

Pero syempre kabuuan ng kantang ito ay inaalay ko sa isang prutas na ang tingin ko ay isang joystick sa videohan na gagana lamang kung makakapaghulog ka ng token. Pero eto, hay-tek kusang lumalapet ang hulugan sa limang piso ko!...hindi ko alam pero hay-tek talaga kasi automatic pag pasok mo sa opisina ay may bubulaga na lang na saging. At pagbunot mo nito na kusang nagtatago sa likod ng keyboard, ay may sabik na mga daliring madiin na tatapik sa balikat mo sabay bukas ng nanginginig niya pang palad para maningil ng bayad!

Disclaimer: Ang lahat ng nasabi dito ay walang halong personal na galit at pawang kalokohan lamang ang intensyon...tsaka gusto din naman niya ung mga naisulat ko (sa katunayan marami pa yan, nakalimutan ko na lang yung iba) dahil sa ganitong paraan siya nagkakaroon ng rason para lalo akong kikilan at di kinalaunan ay ginawang propeta para magsilbing kolektor at taga pagpaalala, pag araw ng singilan sa mga iba pang miyembrong alipin.